Bazylika Św. Antoniego (Il Santo) to największa świątynia w mieście, z ośmioma kopułami oraz dwiema dzwonnicami. Jej wygląd zewnętrzny jest mieszanką stylu romańskiego (fasada), gotyckiego i bizantyjskiego (kopuły), natomiast wieże wyglądają jak mauretańskie minarety. Gotycka jest konstrukcja naw, a szczególnie obejścia (ambitu, ambulatorium) oraz kaplic promienistych:
Patron bazyliki, święty Antonii, urodził się pod
koniec XII wieku w Lizbonie, w Portugalii. Był kaznodzieją i teologiem. W czasie podróży na Bliski
Wschód jego statek rozbił się u wybrzeża Włoch, wtedy postanowił tu zostać do końca
swojego życia. Przypisuje się mu liczne cuda. Na
jego msze przychodziło tak wiele osób, że nie mogły się one pomieścić w żadnym z
kościołów. Za życia Antoniego w tym miejscu stał kościół Santa Maria Mater
Domini, który został włączony w obręb nowej świątyni i obecnie pełni funkcje kaplicy o nazwie Madonna Mora. Tutaj święty odprawiał Mszę świętą, głosił, słuchał spowiedzi, skupiał się na modlitwie. Tutaj też został pochowany w 1231 roku, a jego szczątki pozostały tam do 1263 roku. Piękny gotycki ołtarz z majestatyczną figurą Dziewicy z 1396 roku jest wspaniałym dziełem francuskiego mistrza Rinaldino Puydarrieux (lub Gascogne). Na ścianach znajdują się różne freski, powstałe w XIII i XIV wieku:
Święty Antonii zmarł w 1231 roku, a już rok później był
kanonizowany. Wówczas podjęto decyzję o budowie bazyliki, w której miały
spocząć jego szczątki. Ostatecznie budowę ukończono na początku XIV
wieku.
W bazylice znajduje się Kaplica
Relikwii, w której w ozdobnych relikwiarzach umieszczono fragmenty szczątków wielu świętych (między innymi Jana Pawła II, świętej Faustyny, Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego), a także krtań,
żuchwę i język świętego Antoniego (czwarte zdjęcie z poniższych):
Ciało świętego Antoniego spoczywa w
innej części koscioła, w sarkofagu (arce), która jest dziełem znakomitych artystów, w tym Tiziano Aspetti, Tullio Lombardo, Andrea Briosco oraz Gianmaria Falconetto:
Po lewej stronie od wejścia do Kaplicy Relikwii znajduje się kaplica polska. W środku zobaczymy między innymi groby polskich możnych, tablice wotywne oraz inne elementy związane z naszym krajem:
Wśród pozostałych dzieł sztuki, jakie zachowały się bazylice, należy wymienić jeszcze kaplicę San Giacomo i San Felice z pięknym
cyklem fresków autorstwa Altichieri
da Zevio z lat 1374 -78 (pierwsze 3 zdjęcia) oraz ołtarz główny z rzeźbami Donatella, wśród
których wyróżnia się Krucyfiks:
Piękne są także krużganki klasztorne, na jednym z dziedzińców warto zwrócić uwagę na „lewitujące niemowlę” - rzeźbę, przedstawiającą dziecię Jezus i świętego Franciszka jako pośrednika między Nim, a wiernymi:
Przed Bazyliką na Piazza del Santo ustawiono posąg konny z
brązu autorstwa Donatella z 1447 roku. Przedstawia on kondotiera weneckiego Erasma di Narni, nazywanego Gattamelatą. Jest to
jeden z największych tego typu pomników we Włoszech, nawiązujący do pomnika
Marka Aureliusza w Rzymie:
W najbliższym sąsiedztwie bazyliki znajduje się jeszcze kilka ciekawych obiektów: Oratorium
San Giorgio, Scoletta del Santo oraz dom, w którym mieszkał Donatello:
Z Piazza del Santo skręciliśmy w prawo w Via Cesarotti z zamiarem obejrzenia Loggii e Odeo Cornaro, ale okazało się, że jest czynna tylko do 13-tej, a tej informacji nie udało mi się wcześniej ustalić. Tego chyba najbardziej żałuję, choć nie zdążyliśmy odwiedzić jeszcze kilku innych miejsc. Skorzystaliśmy natomiast z okazji, że w pobliżu był lokal z tanią pastą, więc tam przysiedliśmy na obiadek, a potem ruszyliśmy w stronę północną, do Piazza Antenore. Znajduje się tu grobowiec, tradycyjnie uważany za miejsce pochówku trojańskiego bohatera:
Zwiedzanie starówki rozpoczęliśmy od spaceru po terenie dawnego getta:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz