Słowo Murgia pochodzi prawdopodobnie od łacińskiego "murex", co oznacza ostry kamień. Nazwa ta odnosi się do części Apulii (Murgia Alta) i Bazylikaty (Murgia Materana), gdzie kamień jest wszechobecny. Rozciągają się tu wapienne wyżyny, surowe, skaliste, na pierwszy rzut oka jałowe. Jednak krasowe leje, jaskinie i głębokie wąwozy przez tysiąclecia stanowiły schronienie dla ludności. W skałach wykuwano najstarsze osady, a potem dobudowano z kamienia domy, miasta i kościoły. Podczas podróży po Apulii podobne wytwory widzieliśmy w Gravinie.
Teraz przyszła pora na sąsiedni region, Bazylikatę. Jej zwiedzanie rozpoczęliśmy od Parku Narodowego Murgia Materana, który znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Park, położony kilka kilometrów od granicy z Apulią, charakteryzuje się miękką skałą wapienną, zwaną „tufem”, która odegrała istotną rolę w kształtowaniu krajobrazu, tworząc klify, wąwozy i jaskinie, wykorzystywane przez ludzi, osiedlających się tu od czasów prehistorycznych. Tę technikę budowlaną określa się mianem „architektury w negatywie”, czyli nie nadbudowa do góry, a drążenie otworów i wydobywanie materiału z głębi skały. Znajdują się tu jaskinie paleolityczne, wioski z epoki neolitu, brązu i żelaza oraz gospodarstwa, niekiedy ufortyfikowane, z zagrodami dla owiec zwanymi "jazzi", ponadto cysterny, koryta na wodę, studnie i inne obiekty, świadczące o działalności człowieka:
Park ten założony został w 1990 roku pod nazwą Parco Regionale Archeologico Storico Naturale delle Chiese Rupestri del Materano (Regionalny Park Historyczno - Archeologiczny Kościołów Skalnych regionu Matera), ponieważ mieści ponad 150 kościołów skalnych. Powstały głównie we wczesnym średniowieczu, w okresie krzyżowania się kultury bizantyjskiej ze światem łacińskim. W niektórych znajdują się pozostałości fresków. Pierwotnie były tylko miejscami kultu, w kolejnych latach (z konieczności) zaczęto je wykorzystywać również do innych celów, przekształcając je w domy lub zagrody dla zwierząt. Poniżej przykład takiego właśnie przekwalifikowania:
Park Narodowy Murgia charakteryzuje się również urozmaiconą i dziką przyrodą, obejmującą około 1200 gatunków botanicznych (jedna szósta flory krajowej i jedna trzecia flory regionu), imponująca liczba na obszarze około 7000 hektarów:
Z wielu miejsc na terenie parku mogliśmy podziwiać spektakularne widoki na Materę, którą zamierzaliśmy odwiedzić później:
Może z Matery uda się zobaczyć Park Murgia? Ale to dopiero za kilka dni.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz