Kordoba - ogrody i patia

Po wyjściu z Mezquity poszliśmy na spacer wąskimi ulicami historycznego centrum. Miejsce to w 1994 roku zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zajrzeliśmy na Calleja de las Flores (nazwa ulicy nie jest przypadkowa 😀), a następnie odwiedziliśmy niewielkie muzeum Casa-Museo del Guadamecí Omeya (wstęp bezpłatny):

Dużą część historycznego centrum stanowi Dzielnica Żydowska - Juderia. Żydzi osiedlili się w mieście jeszcze w czasach rzymskich. Czasy świetności dzielnicy przypadają na wieki X - XV. Był to okres Kalifatu Kordobańskiego, kiedy miasto przeżywało ogromny rozkwit. Kordoba tamtych lat była największym centrum ekonomicznym i kulturalnym w całej Europie przy wspólnej koegzystencji trzech kultur: chrześcijańskiej, muzułmańskiej i żydowskiej. Wszyscy pozostawili po sobie bogate dziedzictwo kulturowe i naukowe.

Spacer po dzielnicy zaczęliśmy od obejrzenia synagogi:

Znanymi postaciami z tamtych czasów byli Majmonides i Awerroes Choć dzieliła ich wiara (pierwszy był żydem, a drugi muzułmaninem), to łączyło znacznie więcej. Oba studiowali dzieła Arystotelesa, przybliżając też innym jego poglądy i doktrynę filozoficzną. Awerroes wpisał się także w historię jako znakomity astronom, pisarz i fizyk. Majmonides zasłynął z kolei jako wybitny lekarz i matematyk. Ciekawą postacią był też muzułmański lekarz - okulista z XII wieku, Mohamed Al-Gafequi. Był jedną z pierwszych osób, która wykonała operację oka polegającą na usunięciu zaćmy. Nie natrafiłam na pomnik Awerroesa, ale Majmonidesa i Mohameda mam:

Jakiś czas wędrowaliśmy jeszcze klimatycznymi uliczkami:

Trafiliśmy też na patio Zoco Municipal de Artesanía, starego targu rzemieślniczego. Ten piękny, dwupiętrowy budynek został utrzymany w stylu mudéjar, będący mieszanką sztuki chrześcijańskiej ze sztuką islamu:

Kolejnym punktem na naszej trasie był zamek królewski. Spacer do niego z Juderii wiódł Aleją dr Fleminga wśród drzew:

Alcázar de los Reyes Cristianos to średniowieczna budowla o charakterze obronnym, zbudowana w latach trzydziestych XIV wieku na zlecenie króla Kastylii Alfonsa XI. Twierdza została wzniesiona na fundamentach wcześniejszej konstrukcji z czasów islamskich. Była jedną z najważniejszych rezydencji Izabeli I Kastylijskiej i Ferdynanda II Aragońskiego. Z zewnątrz budowla wygląda dość skromnie, ale wnętrze z ogrodami i dziedzińcami w stylu mudéjar jest znacznie ciekawsze.

W środku znajduje się muzeum, a w nim trochę rzymskich pozostałości:

   Najciekawsze są zbiory mozaik. Na szczególną uwagę zasługują Eros i Psyche z III/IV wieku oraz Polifem i Galatea z II wieku, a także wielka mozaika geometryczna z przełomu II i III wieku. Znaleziono je w czasie wykopalisk na Plaza de la Corredera w 1958 roku. Ostatnie zdjęcie przedstawia bok rzymskiego sarkofagu z III wieku:

    Niewątpliwie najprzyjemniejszą częścią Alkazaru są jego ogrody.

   Na zakończenie dwa pomniki. Pierwszy przedstawia króla Alfonsa X Mądrego, a drugi - Krzysztofa Kolumba z Królami Katolickimi Izabellą I Kastylijską i Ferdynandem II Aragońskim:

   I tym akcentem zakończę opis Kordoby. Następnym punktem programu będzie Grenada.