Piękna Sewilla po raz trzeci

    Po obejrzeniu kościoła Zbawiciela mieliśmy chwilkę wolnego na poszwendanie się po wąskich uliczkach, popatrzenie na piękne kamienice i relaks przed dalszym zwiedzaniem:

    Na Plaza de San Francisco obejrzeliśmy budynek ratusza:

   Stamtąd przenieśliśmy się kawałek dalej na południe, na plac Hiszpański, jedną z wizytówek Sewilli. To zespół architektoniczny, wprawdzie powstały dopiero w 1929 roku na potrzeby Wystawy Iberoamerykańskiej, ale pięknie nawiązujący do andaluzyjskiej architektury i klimatu miasta. Zbudowany z rozmachem, ale też niezwykłym kunsztem. Do jego dekoracji wykorzystano imponująca ilość płytek lokalnej odmiany Azulejos z Triany.

  Najważniejszym obiektem placu jest Pawilon Hiszpanii. To wydłużony budynek na planie półkola o średnicy 200 m, z dwiema wieżami na krańcach, trzema trzykondygnacyjnym bramami i  przejściem arkadowym z dwiema kondygnacjami:

   Do tego dochodzi sztuczny kanał z mostkami i fontanna, umieszczona na środku placu:

      Pozostało nam jeszcze jedno miejsce do odwiedzenia - bazylika Santa María de la Macarena Esperanza.

  Do środka można dostać się przez portyk łączący łuk i nadproże wsparte na marmurowych kolumnach, na których znajduje się rzeźba przedstawiającą teologiczną cnotę Nadziei (Esperanza). Na drugim poziomie fasady znajduje się dzwonnica:

   Kościół, otwarty w 1949 roku, został ogłoszony w 1966 roku przez Papieża Pawła VI bazyliką mniejszą. Jednonawowa bazylika, nakryta sklepieniem kolebkowym z lunetami i czterema kaplicami bocznymi, została zaprojektowana przez Aurelio Gómeza Millána w stylu andaluzyjskiego baroku. Wnętrze zdobią marmury w różnych kolorach oraz freski Rafaela Rodrigueza, skupiające się na Matce Bożej. Zarówno w prezbiterium, jak i w kaplicach bocznych znajdują się ołtarze z pozłacanego drewna, dzieła z warsztatu Juana Péreza Calvo:   

    W największym ołtarzu znajduje się Virgen de la Esperanza, popularna i otoczona czcią rzeźba z XVII wieku, powszechnie znana jako Macarena. Nisza, zdobiona metaloplastyką, jest jednym z najwspanialszych dzieł Fernanda Marmolejo Camargo. Posąg Macareny, dzięki swojemu pięknu i dekoracyjnym, wystawnym szatom, złotej koronie i diamentowym łzom, jest jedną z najsłynniejszych figur procesyjnych w Sewilli. Łzy, których z daleka nie widać, można zobaczyć na obrazku ze sklepu: 

Są tam również polskie akcenty:

   

    Niedaleko bazyliki znajduje się Arco de la Macarena. Łuk ten jest pozostałością muru obronnego z czasów dynastii Almohadów (XII wiek) i był wówczas bramą miejską dla króla, prowadzącą w stronę Pałacu Królewskiego:

   I to już wszystko z Sewilli, jedziemy dalej 😀