Katedra i Giralda - serce Sewilli

   Gotycka Katedra Najświętszej Marii Panny w Sewilli (Catedral de Santa María de la Sede de Sevilla) powstała na miejscu meczetu Almohadów, wybudowanego w drugiej połowie XII w. wraz z minaretem. Jest jednym z największych i najwspanialszych kościołów gotyckich na świecie. 

   W 1248 r., gdy armia króla Ferdynanda III zdobyła Sewillę, meczet zaadaptowano na kościół, który w formie praktycznie nie zmienionej służył katolikom przez 150 lat. Dopiero w 1401 roku postanowiono wyburzyć meczet i postawić nową świątynię. Budowa trwała około 100 lat, a prace wykończeniowe jeszcze dłużej, bo prawie 400 lat. Nic dziwnego, bo katedra jest naprawdę ogromna, ma 76 m długości i 116 m szerokości. Minaret przekształcono w dzwonnicę (La Giralda), będącą jednym z symboli Sewilli. Całość ma wysokość ok. 100 m, a w najwyższej kondygnacji mieści się dzwonnica z 24 dzwonami. Na górę wchodzi się po szerokiej rampie, po której dawniej można było wjeżdżać konno. 

  Katedra w Sewilli składa się z pięciu naw z wyraźnie wyższym transeptem i nawą główną. Konstrukcję spajają charakterystyczne dwuprzęsłowe łuki przyporowe, a prowadzi do niej 9 ozdobnych portali. Z zewnątrz prezentuje się imponująco i z ulicy nie ma szans aparatem objąć całości:

   We wnętrzu świątyni, podobnie jak w kilku innych katedrach hiszpańskich, w obrębie nawy głównej wydzielono przestrzeń dla chóru oraz prezbiterium. Całe prezbiterium przykryte jest baldachimem, delikatnie rzeźbionym, z wieloma filigranowymi figurkami.

   Ołtarz główny, który znajduje się w Capilla Mayor, jest największy w Hiszpanii, jego wymiary to 18,2 m szerokości i 27,8 m wysokości, a zdobi go 45 grup figur drewnianych (łącznie figur jest ok. tysiąca). W centralnej części przedstawiają sceny z życia Marii i Jezusa, natomiast na skrzydłach bocznych - sceny z biblijnej historii stworzenia świata. Wszystkie są pokryte prawdziwym złotem:

   W katedrze znajduje się grobowiec Krzysztofa Kolumba. Szczątki słynnego odkrywcy zostały ściągnięte do Sewilli w 1898 roku z Kuby, tuż po tym jak kraj ten zdobył niepodległość po wojnie hiszpańsko-amerykańskiej. Trumnę Kolumba niosą na ramionach czterej heroldowie, uosabiający cztery królestwa średniowiecznej Hiszpanii – Aragonię, Kastylię, Leon i Nawarrę. Sama trumna jest ustawiona na pewnej wysokości nad ziemią, co jest nietypowe dla Kościoła katolickiego, ale spełnia to częściowo wolę Kolumba, aby nie zostać pochowanym na hiszpańskiej ziemi. Na ścianie obok grobu znajduje się również XVI - wieczny fresk przedstawiający św. Krzysztofa. Na początku XX wieku przeprowadzono badania DNA, które potwierdziły, że szczątki faktycznie należą do słynnego żeglarza:

   W jednej z pozostałych kaplic jest też piękny sarkofag kardynała Juana de Cervantes Bocanegra:

     Jest tam też wiele innych kaplic, piękna zakrystia i skarbiec:

   Warto wspomnieć o jednej ważnym miejscu, kaplicy Starożytnej Maryi (Capilla de la Virgen de la Antiqua), gdzie znajduje się fresk Maryi z Dzieciątkiem, według legendy namalowany na oryginalnej kolumnie ze znajdującego się wcześniej w tym miejscu meczetu. Modlili się do niej marynarze, ruszający w drogę lub wracający szczęśliwie do domu, jako że port na rzece Gwadalkiwir był bardzo blisko: 

     Giralda jest widoczna z daleka i stanowi doskonały punkt orientacyjny, którego nie sposób przeoczyć. A w drugą stronę - z wieży - jest wspaniały widok na górną część katedry i na miasto:

   W pobliżu katedry znajduje się Pałac Arcybiskupa w stylu hiszpańskiego baroku, obok niego pomnik Jana Pawła II, a nieco dalej, przy Plaza del Triunfo, siedziba władz prowincji (w stylu podobnym do pałacu) i pomnik Niepokalanego Poczęcia:

  Z katedry powędrowaliśmy jeszcze do kościoła Zbawiciela (Iglesia Colegial del Divino Salvador) na Plaza del Salvador. Niegdyś był to meczet, a po przebudowie barokowy kościół rzymskokatolicki z bogato zdobionym ołtarzem:

    I to na razie tyle, kończę drugi wpis o Sewilli, a niebawem pojawi się trzeci.