Lerici jest typowym wakacyjnym kurortem w prawdziwie włoskim stylu, z piękną mariną, uliczkami zabudowanymi kolorowymi kamienicami, z nieodzownym w tym rejonie średniowiecznym zamkiem, górującym nad miastem. Miasteczko najprawdopodobniej zostało założone przez Etrusków. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z VII wieku p.n.e. Potem zostało zdobyte przez Rzymian, którzy rozbudowali tu port. W średniowieczu znalazło się w obszarze Republiki Genueńskiej. Następnie zostało sprzedane miastu Lucca, by w końcu stać się obiektem ciągłych sporów między Republiką Genueńską i Republiką Pizy. W 1479 roku miasteczko wróciło do Republiki Genueńskiej. Gdy upadła, trafiło do Republiki Liguryjskiej, stworzonej przez Napoleona, potem do Królestwa Sardynii i ostatecznie do Zjednoczonych Włoch.
Pięknem Lerici zachwycał się sam Dante. Na początku XIX w. zaczęli dołączać twórcy z innych krajów Europy, znajdując tu ciszę i skupienie. Wspominałam poprzednim razem o kilku z nich, ale bywali tu także George Sand, Gabriele D’Annunzio i Filippo Tommaso Marinetti. Lerici było bliskie również wielu malarzom, w tym angielskiemu pejzażyście Williamowi Turnerowi (1775 – 1851) oraz Sandro Botticellemu. W pobliskim Fezzano swą willę miała Simonetta Vespucci, muza i ukochana artysty, której rysy nadał on bogini miłości na obrazie "Narodziny Venus".
Dotarliśmy tu po spacerku z Tellaro. Zwiedzanie zaczęliśmy od pokręcenia się po Piazza Giuseppe Garibaldi, w pobliżu morza i portu. Wieża, widoczna na części zdjęć koło głównego placu, przy Largo Guglielmo Marconi, należy do Oratorio di San Rocco. Prawdopodobnie wybudowano je w XIII w., a zadedykowano świętemu Rochowi później, podczas epidemii dżumy, która miała miejsce w Lerici w XVI w.:
Domy w okolicy, zarówno te mijane podczas spaceru nabrzeżem, jak i te położone głębiej, przy bocznych uliczkach, tworzą cudowny klimat liguryjskiego miasteczka:
Po wypiciu kawki i krótkim odpoczynku w cieniu kawiarnianego parasola, wybraliśmy się do zamku. Zbudowano go w 1152 r. na skale, dominującej nad miasteczkiem. Ze względu na jego strategiczną pozycję, Republika Genueńska i Republika Pizy bardzo często o niego konkurowały. Na przestrzeni wieków był wielokrotnie przebudowany, a w 1555 roku uzyskał swój obecny kształt:
Obecnie w zamku mieści się muzeum, w którym można obejrzeć multimedialną prezentację historycznych wydarzeń:
Na zamku jest kilka tarasów widokowych, z których można podziwiać wybrzeże Ligurii. Również jachty w marinie najpiękniej się prezentują, widziane z wysokiego wzgórza:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz