Pałac Normanów z Kaplicą Palatyńską to symbole potęgi i splendoru Palermo. Ta imponująca budowla zachwyca architekturą, która w typowy dla Palermo sposób łączy style arabskie, bizantyjskie i normańskie:
Pałac, będący siedzibą cesarską w czasach Fryderyka II i Corrado IV, jest dziś znany jako Palazzo dei Normanni. Został zbudowany w czasach arabskich (IX wiek) na pozostałościach wcześniejszego osadnictwa punickiego, którego ślady widoczne są do dziś w podziemiach:
Wraz z przybyciem Normanów pałac został powiększony, a w 1132 roku, za panowania Rogera II, dobudowano Kaplicę Palatyńską i inne budowle: Torre Pisana, siedzibę skarbca oraz Torre della Gioaria z Salą degli Armigeri. Zwiedzając ten monumentalny zespół budowli, kolejno mijamy piękne i bogato wyposażone komnaty, krużganki, kaplice i korytarze:
Na piętrze szczególnie warte uwagi są dwie komnaty, czyli Sala di Re Ruggero i Sala dei Venti. W komnacie króla Rogera (Sala di Re Ruggero) znajdziemy niezwykłe połączenie sztuki normańsko-arabsko-bizantyjskiej. Unikalne złote mozaiki przedstawiają idylliczne krajobrazy, zwierzęta i rośliny, nawiązujące do koncepcji raju z Koranu (arab. dżannah):
Piękne sklepienie w Sala dei Venti (Komnata Wiatrów):
I jeszcze wieża Torre Pisano od zewnątrz i w środku:
Na jednym z obrazów autorstwa Giacomo Contiego (Messina 1813 - Florencja 1888) Fryderyk II otrzymuje od filozofa Michele’a Scoto tłumaczenie dzieł Arystotelesa (olej na płótnie, wymiary 137x211 cm, 1860 rok):
Na drugim piętrze budynku znajdują się Sala dei Viceroy, Sala Gialla, a także dawna sala balowa Burbonów - Sala d'Ercole (Herkulesa) z freskami Giuseppe Velasco, która od 1947 jest siedzibą regionalnego zgromadzenia Sycylii:
Sale połączone są schodami z kryptą - kościołem pochodzenia bizantyjskiego, tak zwanym Dolnym Kościołem, pod wezwaniem Santa Maria w Jerozolimie, później przemianowanym na "Santa Maria delle Grazie". Został on ozdobiony freskami, których jedyną pozostałością jest dziś Hodegetria (όδηγήτρια, Odigitria), czyli obraz Maryi „Tej, która Wskazuje Drogę” z początku XII wieku, ubranej w błękit i czerwony płaszcz. Dzieciątko, świadome już swojego przeznaczenia, wygląda jak dorosły człowiek:
Ciekawym eksponatem jest jedno z arcydzieł rzeźby renesansowej, wykonane przez Michała Anioła z marmuru kararyjskiego w latach 1514-1516 dla rzymskiej bazyliki Santa Maria sopra Minerva, czyli posąg, zwany „Chrystusem Giustinianiego” (Giustiniani był znanym kolekcjonerem i krytykiem sztuki z XVII wieku). Dzieło przedstawia zmartwychwstałego Chrystusa niosącego krzyż. Michał Anioł porzucił je, uznając je za niespełniające standardów mecenasa z powodu czarnej żyły na twarzy Chrystusa. Posąg prawdopodobnie wykończył anonimowy XVII-wieczny rzeźbiarz. Po latach zapomnienia posąg został ponownie odkryty w 1997 roku przez badaczki z Uniwersytetu La Sapienza w Rzymie:
Jednak prawdziwy skarb, jaki kryje się wewnątrz, to XII-wieczna Kaplica Palatyńska (Capella Palatina), poświęcona świętym Piotrowi i Pawłowi. To trzynawowa bazylika, zbudowana na polecenie Rogera II, konsekrowana 28 kwietnia 1140 roku jako kościół rodziny królewskiej. Nawy są oddzielone granitowymi i marmurowymi kolumnami, wspierającymi konstrukcję ostrołuków. Kopuła i dzwonnica były pierwotnie widoczne z zewnątrz, zanim zostały włączone do Pałacu Królewskiego. Kopuła, transept i absydy są w górnej części ozdobione bizantyjskimi mozaikami, przedstawiającymi błogosławiącego Chrystusa Pantokratora, ewangelistów i różne sceny biblijne. Drewniane stropy nawy głównej ozdobione są rzeźbami i malowidłami w stylu arabskim, z przedstawieniami zwierząt, tancerzy i scenami z życia na dworze muzułmańskim:
Niestety kaplica była częściowo remontowana i główny fresk Chrystusa Pantokratora można było zobaczyć w postaci "prześcieradła" ze zdjęciem:
Wyszłyśmy z pałacu na teren Villa Bonanno. To urokliwy park miejski z palmami i kwiatowymi alejkami. W parku znajduje się Teatro Marmoreo - barokowy pomnik, wzniesiony w 1662 roku ku czci Filipa IV Habsburga, króla Hiszpanii i Sycylii, z grupą rzeźb alegorii różnych podległych mu królestw i części świata. Na placu stoi również pomnik porucznika Gaetana Bucceri:
Po prawej stronie pałacu widoczna jest już z daleka Porta Nuova, majestatyczna brama, zbudowana w XVI wieku. Jej konstrukcja i bogato rzeźbione detale nawiązują do zwycięstwa Karola V nad Turkami:
Nie był to bynajmniej koniec zwiedzania miasta, teren przy bramie opuściłyśmy około godziny 13-tej, ale dalszy ciąg będzie już innym razem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz