sobota, 13 maja 2017

Nie całkiem udana wycieczka do Delf

   Niech się święci 1 Maja!!! Wielkie święto ludu pracującego w Grecji!!! Muzeum w Delfach przywitało nas kłódką na bramie i wszystko oglądaliśmy zza płotu. Jedyną pociechą był upał, który towarzyszył nam już od Termopil.

   Chociaż  poznałam historię tego miejsca i doceniłam piękne górskie widoki, ale nie mogłam obejrzeć z bliska tego, na czym mi najbardziej zależało. Tak więc fotoreportaż składa się praktycznie z dwóch rodzajów zdjęć: krajobrazów pstrykanych przez okno i starożytności, robionych na silnym zoomie i w większości pod światło. Trochę smutno mi się robi, gdy oglądam w przewodniku fotografie skąpanego w słońcu amfiteatru, świątyni Apollina, Tolosu czy Gimnazjonu. Byłam tak blisko... Ale chyba tam raczej nie pojadę, żeby to nadrobić, trudno...

   Do Delf dotarliśmy piękną drogą przez góry. Pierwszy raz w życiu widziałam serpentyny, które się krzyżowały same ze sobą:


   W Delfach mieściła się słynna Wyrocznia Delficka, pochodząca jeszcze z okresu mykeńskiego. Grecy uważali sanktuarium za omphalos (pępek świata). W okresie homeryckim wyrocznia stała się ośrodkiem kultu Apollina, a przepowiednie wieściła siedząca na trójnogu kapłanka Pytia, wieszczka Apollina.

   Po prawej stronie drogi znajduje się Tolos, czyli zbudowana na planie koła świątynia, której przeznaczenie jest nieznane. Jest to chyba najczęściej fotografowany obiekt Delf. I co z tego, że wejście na ten obszar jest bezpłatne, skoro jest ogrodzone i bramę zastaliśmy zamkniętą.

   Po budowli z IV wieku p.n.e., wykonanej z białego marmuru pentelickiego, do dnia dzisiejszego pozostały trzy doryckie kolumny podtrzymujące fragment belkowania:

   Nieco bliżej, z lewej strony można dostrzec ruiny Gimnazjonu, gdzie sportowcy trenowali przed igrzyskami pytyjskimi:

   Przechodzimy na lewą stronę jezdni, w stronę źródła kastalskiego. Starożytni dokonywali tam rytualnego obmycia wierząc, że wody tego źródła wzmagają wenę poetycką i sprzyjają natchnieniu. 

   Fragmenty starszej, prostokątnej fontanny pochodzą z IV wieku p.n.e., a cienkie marmurowe płyty - z początku okresu rzymskiego (tu akurat dało się podejść blisko). Skalne nisze służyły zapewne do składania darów dla nimfy Kastalii, opiekunki źródła:


   Na lewo od tego miejsca znajduje się wejście na teren płatnego muzeum:

   Całą resztę znów podglądałam zza ogrodzenia, ale na zdjęciach efekt jest dość mizerny. Ciężko się doszukać Świętego Kręgu czy Agory, widać głównie ciąg niezidentyfikowanych ruin. Jedyne, co udało mi się ze zdjęć rozpoznać, to skarbiec Ateńczyków (jasny budynek z lewej strony), na prawo kolumny świątyni Apollina, a w górnej części zdjęć teatr na 5000 widzów:

   Z wielkim niedosytem (i zaoszczędzonymi 8 €) ruszyliśmy dalej, mijając najpierw współczesne Delfy, malowniczo położone wśród gór:

   Niestety z autobusu nie udało mi się uchwycić fantastycznie zlokalizowanych rozmaitych restauracji, w których przez otwarte drzwi wejściowe widać było położone w głębi tarasy, zawieszone nad stromym zboczem.

   Kolejne górskie miasteczko, które mijaliśmy, to Arachova, będąca ośrodkiem sportów zimowych:

   Kolejny nocleg mieliśmy zaplanowany w miejscowości Loutraki, zaledwie kilka kilometrów od Kanału Korynckiego. Jest to jedno z najstarszych greckich uzdrowisk, w starożytności nazywane Therma ze względu na znajdujące się tam gorące źródła. Udało nam się jeszcze zrobić mały spacerek po nadmorskim bulwarze, ale na inne przejawy życia towarzyskiego już sił zabrakło. 

   A zatem dobranoc!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Powrót do Bassano del Grappa

     Bassano del Grappa jest śred niej wielkości miastem (40 000 mieszkańców). Leży w miejscu, gdzie płaskie równiny Veneto docierają do prz...