Bergamo, wzgórze Vigilio i nie tylko

  Dziś już ostatni wpis o Citta Alta, tym razem zwiedzimy głównie jego zachodnią część. Z Placu Vecchia możemy dojść tam deptakiem Via Bartolomeo Colleoni, który jest przedłużeniem ulicy Gombito. Po drodze odwiedzimy kościół świętej Agaty (Sant'Agata Del Carmine), będący od 1391 roku częścią klasztoru karmelitów, odnowiony w roku 1730:

  W pierwszej kaplicy z lewej strony znajduje się piękny XV-wieczny ołtarz, dedykowany Madonnie z Dzieciątkiem i świętymi:

  Tuż za kościołem rozciąga się Piazza della Citadella, gdzie znajdują się dwa muzea: archeologiczne i historii naturalnej. Plac zamyka brama z wieżą zegarową, zwaną Campanella. Po jej lewej stronie znajduje się Palazzo Roncalli:

   Za cytadelą mijamy Porta S. Alessandro:

   Jak wszystkie bramy wokół Citta Alta, została tak nazwana od wezwania pobliskiego kościoła, który został zburzony podczas budowy weneckich murów. Gdy ją miniemy, dotrzemy do stacji drugiej kolejki Funicolare, która zawiezie nas na kolejne wzgórze - San Vigilio, gdzie stoi niewielki kościółek pod takim właśnie wezwaniem. Idąc jeszcze trochę wyżej, dojdziemy do punktu widokowego oraz do ruin zamku. W czasach rzymskich była tu niewielka strażnica. Pierwsze wzmianki o zamku San Vigilio pochodzą z VI wieku, a obecny jego wygląd zawdzięczamy Wenecjanom, którzy go zmodyfikowali i unowocześnili w XV i XVI wieku:

   Na dół wracamy kolejką, ale jeszcze wzgórza Vigilio nie opuszczamy. Spod stacji kolejki warto przejść na mały spacerek uliczkami Via Borgo Canale i ewentualnie po schodkach świętego Gotarda na Via Sudorno. Bardzo klimatyczne miejsce, zupełnie puste, ze starymi kościołami Santa Grata Inter Vites i Sant'Erasmo:

  Święta Grata wsławiła się tym, że doprowadziła do wykradzenia ciała świętego Aleksandra po jego męczeńskiej śmierci w 303 roku oraz przeniesienia i pochowania go na terenie jej posiadłości. Powstała tam później bazylika katedralna, o której pisałam w jednej z poprzednich notek, zniszczona podczas budowy murów. Natomiast kościół świętej Graty zbudowano podobno już w IV wieku w miejscu, gdzie znajdował się jej grób.

   Po drugiej stronie Porta San Alessandro kolejna ulica, Via Costantino Beltrami, również wspina się pod górę. Dotrzemy nią do otwartego dla zwiedzających niewielkiego Ogrodu Botanicznego przy pałacu „Lorenzo Rota”. Zobaczyć możemy tu ponad tysiąc różnych gatunków roślin. Obok wejścia znajduje się wenecka piramida, w której trzymano proch. Z ogrodu również widać Citta Alta:

  Od Porta Alessandro możemy wrócić do centrum Starówki ulicą Via Arena, mijając seminarium, budynek Fundacji Jana XXIII i pobliskie kościoły - San Salvatore i klasztor Santa Grata in via Arena (kolejna świątynia pod wezwaniem świętej Graty) oraz Muzeum Donizettiego, skąd ponownie trafimy na plac przed Tempietto i bazyliką Santa Maria Maggiore:

  Mając jeszcze chwilkę, przejdźmy przez Piazza Rosate, Piazza Terzi, a takze kawałek dalej ulicą Donizetti i rzućmy okiem na kilka pięknych budynków: Liceum Klasyczne Paolo Sarpi, Palazzo Terzi i Palazzo Scotti: 

  Jeszcze ciekawszy wydaje się być tak zwany Dom Fogaccia albo Dom Archiprezbitera (casa dell'Arciprete), pochodzący z 1520 roku, a mieszczący obecnie uniwersytecki Wydział Języków Obcych i Literatury, z pięknymi freskami:

   Przed odjazdem kolejki wypijmy jeszcze kawę na Piazza Mercato delle Scarpe: 

   Trasa, opisana przeze mnie w ostatnich trzech notkach, jest dość długa i spokojnie można ją rozłożyć na dwa lub trzy odrębne spacery. W Bergamo jest co robić, zważywszy, że dolna część też ma swoje uroki. Ponadto wielu ważnych miejsc nie opisałam, bo sama nie zdążyłam tam się wybrać, jak chociażby wspaniała galeria Accademia Carrara. Jeżeli zechcemy też wejść do innych muzeów czy na którąś z wież widokowych, to spokojnie można spędzić tu kilka dni nie próbując nawet opuszczać miasta.

  Ale jeśli mamy jeszcze więcej czasu, to... już zupełnie inna historia. I o tym będę jeszcze pisać.