Via dei Musei wiedzie do kompleksu klasztornego San Salvatore - Santa Giulia, w którym mieści się muzeum miejskie:
Klasztor San Salvatore zbudowany został w 753 roku n.e. na życzenie króla Lombardów - Dezyderiusza i jest jednym z najpiękniejszych włoskich zabytków z czasów średniowiecza. Pod fundamentami monastyru znaleziono ślady osadnictwa z epoki brązu i ruiny rzymskich willi, które stanowią część ekspozycji. Najcenniejszym eksponatem muzeum jest wspaniale zdobiony, drewniany krzyż Dezyderiusza z VIII wieku:
Kompleks obejmuje kilka obiektów. Jako pierwsza powstała bazylika San Salvatore, łącząca cechy sztuki longobardzkiej i bizantyjskiej. Dziesięć lat później Dezyderiusz przeniósł do kościoła szczątki świętej Julii męczennicy, która została patronką miasta i klasztoru. Bazylika San Salvatore wpisana jest na listę UNESCO:
Pod kościołem znajduje się krypta:
W połowie XII wieku zbudowano romański kościół Santa Maria in Solario jako kaplicę wewnątrz klasztoru. Możemy tu zobaczyć freski z XIV wieku. Na kopule w centralnej części wymalowano wizerunek Boga, a wokół niebo z gwiazdami:
Przy bazylice na przełomie XV i XVI wieku powstał osobny obiekt, w którym zakonnice mogły uczestniczyć we mszy, nie będąc widziane przez pozostałych wiernych. Jest to tak zwany Chór Zakonnic, w całości pokryty pięknymi freskami:
Na terenie dawnego ogrodu warzywnego odkryto pozostałości rzymskich domów mieszkalnych z I - IV wieku, dziś określanych mianem Domus dell'Ortaglia:
Jest tam jeszcze renesansowy kościół Santa Giulia, ale od XVII wieku nie pełni już funkcji sakralnej i nie należy do klasztoru. Najczęściej wykorzystywany jest jako sala konferencyjna. Wejść do niego można z ulicy, prowadzącej na zamek:
Zbiory, przedstawiające historię miasta są naprawdę imponujące i, choć nie jesteśmy fanami muzeów, spędziliśmy w kompleksie San Salvatore - Santa Giulia w sumie chyba ze trzy godziny. Na zdjęciach różne eksponaty, na ostatnim - Mauzoleum Martinengo:
Z muzeum już naprawdę ostatkiem sił powędrowaliśmy na wzgórze zamkowe, ale było warto. Po drodze wstąpiliśmy jeszcze do kościoła di San Cristo. Wchodzi się z boku, przez dziedziniec klasztorny. Fasada kościoła jest bardzo skromna, a środek zaskakuje bogactwem wystroju. Niestety podczas zwiedzania muzeum zamoczyłam aparat w toalecie i nie mogłam z niego potem korzystać, a telefonik ze zdjęciami w trudniejszych warunkach nie radził sobie zupełnie. Mam jednak nadzieję, że coś się da zobaczyć:
Potem minęliśmy jeszcze renesansowy kościół San Pietro in Olivato, ale nie wchodziliśmy do środka, bo zaczęliśmy się już wspinać pod górę i z powodu zmęczenia nie chcieliśmy nadkładać drogi:
Średniowieczny Zamek Brescia (Castello di Brescia), zwany też Falcone d'Italia, to monumentalny obiekt, górujący nad północno-wschodnią częścią starego miasta. Twierdza budowana była między XIII a XVI wiekiem, ale niektóre fragmenty umocnień powstały w wieku XIX, już za czasów austriackich. Cały kompleks zajmuje powierzchnię 75 tysięcy m2 i jest jednym z największych we Włoszech. Można spędzić tam trochę czasu podziwiając panoramiczne widoki czy po prostu spacerując po dziedzińcach i wzdłuż umocnień:
I jeszcze widoki - panorama ze szczytu wzgórza, widok nowej katedry z drogi, którą schodziliśmy i schodki (taki mały skrót, których tam było sporo pomiędzy serpentynami ulicy):
Ze wzgórza zamkowego przeszliśmy spacerem jeszcze raz przez wszystkie ważne place, idąc w kierunku dworca kolejowego. I to już koniec na temat Brescii, chyba, że jeszcze tam kiedyś wrócę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz