Grenada leży u podnóża gór Sierra Nevada, więc i miasto ma swoje pagórki. Na jednym z nich zbudowano słynną Alhambrę, ale o niej będzie inna notka. Na sąsiednim Albaicin leży najstarsza dzielnica miasta, która jest też największą mauretańską dzielnicą Hiszpanii. Z kolei naprzeciwko znajduje się niesamowita góra Sacromonte z dawnymi cygańskimi jaskiniami mieszkalnymi, zasiedlanymi przez biedotę. Na przełomie XV i XVI wieku, wraz z przejęciem władzy przez królów katolickich, rozpoczął się proces przymusowego przesiedlania ludności muzułmańskiej, żydowskiej i romskiej. Sacromonte stała się wtedy przystanią dla wygnańców. Prawdziwy wysyp tych tanich w budowie domów-jaskiń (hiszp. cuevas-vivienda) miał jednak miejsce dopiero w XIX i XX wieku. Ich twórcami byli andaluzyjscy Romowie, zwani gitanos, którzy od XVIII wieku zaczęli licznie zasiedlać Sacromonte.
Wzgórze stało się też kolebką flamenco. Jaskinie już w większości wyremontowano i często zamieniono na przytulne lokale, w których występują tancerki i tancerze flamenco. Byliśmy tam wieczorem właśnie na takim koncercie; siedząc z kieliszkiem malagi w ręce obserwowaliśmy piękny, żywiołowy występ:
Przy okazji zrobiliśmy też krótki spacer po wąskich uliczkach, ale w ciemnościach niewiele było widać:
Wzgórze Albaicin odwiedziliśmy za dnia, wprawdzie po 17-tej, ale jak wiadomo w Hiszpanii słońce zachodzi (i wschodzi oczywiście też) ponad 2 godziny później, niż u nas, więc sporo dnia było jeszcze przed nami. Dotarliśmy na Plaza de San Nicolas, skąd jest fantastyczny widok na Alhambrę i część miasta:
Wąskie i białe uliczki, otaczające plac, zachowały orientalny charakter, można tam było spacerować bez końca:
Z tej perspektywy nie czuje się w ogóle, że to duże miasto, naprawdę cudowne miejsce.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz