No, starożytności obejrzane, możemy się spokojnie przespacerować. Na przykład po Ogrodach Narodowych, dawniej zwanych Królewskimi, aby podziwiać piękną roślinność, drzewa, palmy, tajemnicze szpalery i fontanny:
Są tam również pomniki, z których dwa wydały mi się szczególnie interesujące. Na obrzeżach, gdzie krzyżują się aleje Amalias i Olgas (Królowej Amalii i Królowej Olgi) stoi pomnik George'a Byrona. Grecy kochają go nie tyle za jego twórczość, co za fakt, że na wieść o wybuchu powstania w Grecji pojechał tam, by brać udział w walkach. Trochę dalej, w głębi parku, upamiętniono bohatera narodowego Grecji - Ioannisa Varvakisa:
W XIX wieku w Ogrodach Narodowych zbudowano w stylu nawiązującym do antycznych budowli tak zwany Zappeion albo Zappio Megaro, obecnie mieszczący Centrum Wystawowo - Kongresowe:
Tuż za parkiem od strony północnej, na Placu Konstytucji (Syntagma), znajdziemy dawny pałac królewski, zwany Starym Zamkiem. Wzniesiony w XIX wieku dla księcia bawarskiego Ottona (pierwszy król Grecji po odzyskaniu niepodległości), mieści obecnie parlament:
Budynek nie jest specjalnie ciekawy, ale za to przed nim znajduje się grób Nieznanego Żołnierza, gdzie co godzinę (czasem nawet co pół godziny) rozgrywa się przedziwny spektakl. Zmiana warty w greckim wydaniu to prawdziwy balet, wykonany przez panów w spódniczkach, białych rajtuzach i papuciach z pomponami. Nad całością czuwa pewien przystojniak, który po zakończeniu wymiany dogląda nowych wartowników, poprawiając im berety na głowach, jeżeli się nieco przekrzywiły podczas baletu. Ale po kolei, najpierw taniec, przystojniak na końcu:
Inna, równie dobra do spacerów część miasta, to historyczna dzielnica Plaka. Leży u podnóża Akropolu, w okolicach Agory, na zachód od Placu Syntagma. Jest to jeden z najbardziej malowniczych rejonów Aten, gdzie zachowała się atmosfera miasta grecko - tureckiego, jakim była stolica Grecji około połowy XIX wieku. Niezwykłego klimatu temu miejscu dodają kręte uliczki, stare domy, olbrzymia liczba knajpek, kafejek i sklepów z pamiątkami.
Tuż za Biblioteką Hadriana znajduje się dawny turecki meczet Tzistarakis, a wokół mnóstwo tawern, restauracji i kawiarni:
Skręcając za meczetem w prawo dojdziemy do placu Mitropolis, gdzie stoi pomnik ostatniego cesarza bizantyjskiego Konstantyna IX, poległego w 1453 roku w walce z Turkami na murach Konstantynopola:
Możemy też odwiedzić XIX -wieczną prawosławną katedrę metropolitalną Zwiastowania Matki Bożej (pomnik stoi dokładnie naprzeciwko niej):
Obok znajduje się znacznie ciekawszy maleńki kościółek z XIII wieku, pod wezwaniem świętego Elefteriosa (Agios Eleftherios), znany także jako Mikri Mitropoli ("mały kościół metropolitalny") lub Panagia Gorgoepikoos (Matka Boża, Która Szybko Wysłuchuje):
Wcześniej, podczas zwiedzania Agory Greckiej, odwiedziłam jeszcze jeden mały bizantyjski kościół - pod wezwaniem Świętych Apostołów, pochodzący z X wieku. Został zbudowany na planie krzyża greckiego w stylu bizantyjskim. Pod koniec XVII wieku świątynia została uszkodzona w walkach pomiędzy Osmanami i Wenecjanami, a odbudowano ją w kolejnym stuleciu. Barwne freski w jej wnętrzu pochodzą z XVII wieku:
Aby temat bizantyjskich kościołów zamknąć, dodam jeszcze dwa zdjęcia, wykonane podczas spaceru po Atenach:
I już całkiem na zakończenie kilka zdjęć, robionych z autokaru w drodze powrotnej z Aten:
I na tym kończy się ostatni z trzech wpisów o greckiej stolicy. Przed nami droga na północ, do słynnych Meteorów.


































Brak komentarzy:
Prześlij komentarz