Poniedziałek, czyli przedostatni dzień naszej włoskiej wycieczki, był dniem zdecydowanie najprzyjemniejszym. Woda, góry i klimatyczne małe miasteczka to jest to, co tygrysy lubią najbardziej ;-)
Oto mapka całej naszej poniedziałkowej podróży:
Po raz kolejny sprawdził się wybrany przez nas hotel - blisko stacji kolejowej. Cieszyliśmy się, że nie musimy się zrywać rano, bo możemy wyjść z pokoju parę minut przed odjazdem pociągu. Tym razem kupiliśmy bilet do Varenny z przesiadką w Lecco. Pociągi z Bergamo wyjeżdżają 8 minut po każdej godzinie i do Lecco jadą 40 minut, a stąd do Varenny ruszają 2 minuty po każdej godzinie i jadą 21 minut. Wszystko punktualnie, przynajmniej rano, bo powrót już nam się odbył z lekkim poślizgiem. Bilet jest ważny 3 godziny od skasowania, więc spokojnie można przepuścić jeden pociąg i zatrzymać się w Lecco na godzinę z kwadransem.
Ale po kolei. Dojechaliśmy do Lecco o 8:48 i udaliśmy się spacerkiem w stronę jeziora, bo tam koncentruje się życie miasta. Najpierw trafiliśmy pod pomnik Garibaldiego, stojący przed Teatro della Società, najstarszym i najważniejszym teatrem w Lecco; i na plac jego imienia, przy którym rzuca się w oczy neorenesansowy pałac Falck z 1900 roku:
Stamtąd dalej sympatycznymi uliczkami wędrowaliśmy w kierunku nabrzeża i kolejnego pomnika, tym razem włoskiego polityka związanego z tą miejscowością - Mario Cermenati:
Na drugim zdjęciu w tle widoczna jest dzwonnica romańskiej bazyliki św. Mikołaja (San Nicola), do której zamierzaliśmy dotrzeć. Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z XIII wieku, został on prawdopodobnie zbudowany na wcześniejszych pozostałościach fortyfikacji miasta. Potem wielokrotnie go przebudowywano, dość zresztą radykalnie, ostatnio w XIX wieku:
Wysoką na 96 m neogotycką dzwonnicę dobudowano na początku XX wieku. Uważana jest za symbol miasta, a najpiękniej prezentuje się od strony ulicy Via Roma i Piazza XX Settembre:
Na tym placu znajduje się też niewielka pozostałość dawnej potężnej twierdzy, której mury otaczały miasto - wieża, zwana Torre Civica Viscontea. Jest to jeden z najstarszych budynków w Lecco, powstał w XIV wieku z inicjatywy Viscontiego, znanego mediolańskiego patrycjusza:
Spod bazyliki spacerkiem wracaliśmy w stronę stacji. Miasteczko przed 10-tą rano było jeszcze nieco senne i urzekało spokojem:
Po drodze minęliśmy jeszcze jeden fragment starych miejskich murów, zajrzeliśmy też na dziedziniec miejskiego ratusza:
Czasu na spacer może nie było wystarczająco dużo, ale czekało nas jeszcze zwiedzanie trzech ciekawszych miasteczek, więc bez żalu wróciliśmy na stację i o 10:02 kolejnym pociągiem pojechaliśmy do Varenny. Zlekceważyliśmy ją na razie całkowicie z zamiarem zostania tu na dłużej w drodze powrotnej, co okazało się ostatecznie bardzo dobrym pomysłem. Od razu poszliśmy na przystań promową i kupiliśmy bilet na najbliższy rejs:
Okazało się, że najpierw popłyniemy do słynnego Bellagio i tam spędzimy kolejne dwie godziny:
Jest to miejscowość nad jeziorem Como, powstała już na początku naszej ery, ale przez długie wieki była jedynie wioską rybacką. Dopiero w XIX wieku doceniono naturalne atuty okolicy, tworząc z Bellagio luksusowy kurort, pełen eleganckich willi i hoteli, wśród których wyróżnia się pięciogwiazdkowy Grand Villa Serbeloni:
Mimo tłumu turystów i wczasowiczów wciąż jest to wyjątkowo malownicze miejsce, idealne na popołudniowy spacer czy piknik, którego uroki przed nami podziwiali najwięksi tego świata, m.in. J.F.Kennedy oraz Winston Churchill.
Samo miasto to głównie dwie równoległe aleje - jedna wzdłuż brzegu, druga nieco wyżej. Połączone są one albo uroczymi wąskimi uliczkami, albo równie ładnymi schodami. Największe z nich to Schody Sebelloni. Kiedyś to był kanał otoczony z prawej strony wysokimi murami miejskimi:
Idąc górną ulicą w prawo można dojść do dwóch ciekawych obiektów. Pierwszy z nich to romańska kaplica San Giorgio, która pochodzi z XI - XII wieku. Jest niewielka, ze skromnym wnętrzem, ale bardzo ładna:
Za nią przy tej samej ulicy znajduje się Villa Gotica - niegdyś neogotycki kościół anglikański z XIX wieku, obecnie budynek prywatny:
Kierując się w lewo, dojdziemy z kolei do placu przy romańskiej Bazylice San Giacomo. Zbudowano ją w z XII stuleciu, a na przestrzeni wieków poddano licznym transformacjom, których efekty widoczne są głównie we wnętrzu. Natomiast cała bryła dziś znów ma dawną romańską formę, przywróconą podczas remontu w 1904 roku, z trzema nawami i widocznymi od zewnątrz trzema absydami (na zdjęciu po prawej stronie widać fragment jednej z nich i dach nad drugą):
Z ciekawszych elementów wyposażenia należy wymienić: tryptyk, prawdopodobnie autorstwa Vincenzo Foppa (1427-1815) "Madonna z dzieckiem i święci Roch i Sebastian" (widoczny na czwartym zdjęciu pod ołtarzem), drewniany złocony ołtarz z XVIII wieku i krucyfiks w przełomu wieków XI i XII . Piękne mozaiki nad prezbiterium i w bocznych nawach pochodzą z początku XX wieku:
Na środku placu Piazza della Chiesa umieszczono fontannę, przeniesioną sprzed Willi Gotica, na której postawiono później posąg Madonny Pielgrzymów. Ponadto naprzeciwko bazyliki stoi wieża będąca pozostałością po średniowiecznych fortyfikacjach miasta:
Z Bellagio kolejnym promem ruszyliśmy w dalszą drogę, podziwiając piękno alpejskich krajobrazów. Ostatnie zdjęcia Zbyszek robił telefonem z zoomem, dlatego mają taką przedziwną kolorystykę i rozdzielczość:
Tym razem kierowaliśmy się do Menaggio, ale o tym będzie już następna notka.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz