Tak więc kolejny prom dostarczył nas do Menaggio. Spacer rozpoczęliśmy od pięknego bulwaru, ciągnącego się wzdłuż jeziora:
W drodze powrotnej skręciliśmy na Piazza Garibaldi, a dalej w szeroką Via Calvi - deptak z licznymi kafejkami:
Po prawej stronie ukazała się nam fasada niewielkiego, jednonawowego kościoła Santa Marta, wbudowanego w ciąg kamienic. Fronton zdobią listwy z terakoty, piękna rozeta i portal z freskiem przedstawiającym Madonnę z Dzieciatkiem. Fakt istnienia w tym miejscu kościoła jest udokumentowany od 1582 roku, ale fasada i wyposażenie są XIX-wieczne.
Nie wiedziałam wtedy, że pomiędzy fragmentami kamieni u podstawy elewacji jest napis grobowy, który wspomina rzymskiego urzędnika z czasów cesarza Wespazjana, Lucjusza Miniciusa Exoratusa. Od niego, według najpopularniejszej interpretacji, wywodzi się łacińska nazwa miasta - Menaxium. Na moim zdjęciu widać fragment płyty grobowej po lewej stronie, ale nie przyszło mi do głowy sfotografować go z bliska:
EDIT (rok później): Zapraszam do notki o miasteczkach nad jeziorem Como z roku 2018, gdzie wspomniane powyżej tablice można dokładnie obejrzeć.
Idąc Via Calvi do końca, dochodzimy do zabytkowego kościoła parafialnego Św. Stefana. Został on zbudowany na podłużnym planie z trzema nawami, z bocznymi kaplicami i zakrystią. Kościół powstał w XVII wieku, na fundamentach starszej świątyni. Wystrój pochodzi z wieku XIX:
Charakterystyczna dzwonnica z miedzianą cebulową kopułą i 5 dzwonami, widoczna jest z daleka:
Postanowiliśmy też dotrzeć biegnącą 750 metrów pod górę ulicą Via Castellino da Castello do kościoła San Carlo. Wzgórze otaczają fragmenty starych murów zamkowych z bramą, całość wraz z otaczającymi domami wygląda bardzo malowniczo:
Kościół z dzwonnicą został poświęcony w 1614 roku przez San Carlo Boromeusza i użytkowany aż do 1771 roku przez Kanoników Laterańskich z klasztoru Santa Maria della Passione di Milano:
W drodze powrotnej wypiliśmy jeszcze kawkę na via Calvi i wróciliśmy do portu ulicą Via IV Novembre, biegnącą u podnóża góry, na której malowniczo prezentują się liczne domy i hotele:
Okazało się, że na prom trzeba będzie poczekać około 20 minut. To i ja teraz na moment się zatrzymam z dalszym opisem, by uzupełnić informacje praktyczne, ważne dla planujących podróż w te rejony. Wcześniej napisałam, ile kosztują bilety kolejowe, a nic nie wspomniałam o cenach przepraw promowych. Bilet na prom kupuje się w budce na przystani. Jednorazowy kosztuje 4,60 €, więc trzy przeprawy: Varenna - Bellagio, Bellagio - Menaggio i powrót do Varenny, to koszt 13,80 €. Jeżeli ktoś chce popłynąć gdzieś jeszcze, a są takie możliwości, to opłaci się już kupić bilet dobowy za 15 €. My mieliśmy za mało czasu, by płynąć dalej, więc z tej opcji nie korzystaliśmy.
W końcu prom się pojawił i ruszyliśmy w dalszą drogę, tym razem do Varenny. Była to ostatnia miejscowość, którą odwiedzaliśmy tego dnia. Rozkład jazdy pociągów znaliśmy, więc mogliśmy spokojnie sobie wędrować czy też posiedzieć w trattorii, i w dowolnym momencie podjąć decyzję, o której wracamy. Bardzo nam to odpowiadało, a że Varenna podobała nam się najbardziej z tych czterech miasteczek, przedłużyliśmy pobyt w niej o godzinę w stosunku do naszych wcześniejszych planów.
A spodobało nam się tu już od pierwszej chwili, gdy szliśmy zawieszonym nad wodą podestem, prowadzącym z portu do centrum miasteczka:
Jedną z tutejszych atrakcji są fragmenty pochodzącego z przełomu X i XI wieku zamku znanego jako Castello di Vezio, będącego siedzibą ośrodka sokolnictwa. Widzieliśmy go z promu i jakoś nas nie zachwycił. Stwierdziliśmy, że nie ma tych pozostałości na tyle dużo, żeby nam się chciało tam wdrapywać, zresztą potrzebna byłaby przynajmniej dodatkowa godzina czasu.
Na poniższym zdjęciu na szczycie pierwszego wzgórza majaczy prostokątny budynek zamkowej wieży i ten widok musi nam wystarczyć:
W zamian za to zawędrowaliśmy na obrzeża Varenny do Villi Monastero (dawny klasztor założony w końcu XII wieku, obecnie muzeum, ogród botaniczny i centrum konferencyjne) oraz Villi dei Cipressi (XIX-wieczny budynek z pięknymi tarasowymi ogrodami i rzędami cyprysów, obecnie hotel). Oj, pomieszkałoby się w takim miejscu:
Varenna, podobnie jak Bellagio, jest położona na zboczu góry i łącznikami między dolnymi a górnymi ulicami często są strome schody:
Jednym z takich przejść dostaliśmy się na główny plac miasta - Piazza San Giorgio (św. Jerzego). Dominuje na nim kościół pod takim samym wezwaniem, wzniesiony w XIV wieku, przebudowany w XVII i XVIII wieku. To dobry przykład XIV-wiecznej architektury lombardzkiej, z kilkoma wartościowymi dziełami sztuki z XV, XVI i XVII wieku. Na fasadzie znajduje się fresk ze św. Krzysztofem, patronem podróżnych. Dzwonnica obok kościoła pochodzi z XVII wieku:
Na dolnym końcu placu znajduje się kościół św. Jana Chrzciciela (San Giovanni Battista), pochodzący z XI wieku. Surowa bryła, zbudowana z szarego kamienia, na zewnątrz nie ma żadnych ozdób. Natomiast w środku zachwycają XIV-wieczne freski na bocznych ścianach, mocno zniszczone, i XVI-wieczne w absydzie, już w nieco lepszym stanie. Wśród przedstawionych na różnych malowidłach postaci znajdziemy świętego Krzysztofa z Dzieciątkiem, świętego Jerzego walczącego ze smokiem, świętego Jana Chrzciciela i Maryję. Romańska dzwonnica, zbudowana od strony jeziora, ma dzwony z 1730 roku:
Na Piazza San Giorgio od od strony Via Cu" Corrado Venini jest jeszcze jeden mały kościółek. Na mapach Google wyświetla się nazwa Santi Nazaro e Celso, ale zastanawiam się, czy to nie błąd. Po oznaczeniu tego miejsca, jako adres kościoła wyświetla się Bellano, położone kilka kilometrów dalej, na północ. Ale z drugiej strony, jest to maleńka miejscowość i chyba nie ma tam kościoła, więc może faktycznie tu mają parafię? Na budynku kościoła znalazłam tylko tabliczkę z nazwą ulicy i żadnej innej informacji, a do środka nie dało się wejść. No dobra, umówmy się, że to Nazaro i Celso:
EDIT (rok później): Zupełnie co innego!!! Ponownie zapraszam do notki o miasteczkach nad jeziorem Como z roku 2018, gdzie są nazwy, zdjęcia wnętrz i dużo wiadomości o obu kościółkach, tym przy Piazza San Georgio, i tym następnym, o którym piszę tu poniżej.
Z drugiej strony San Giorgio jest jeszcze jeden dawny kościół, ale o tym już nigdzie nie znalazłam informacji. Chyba jest włączony w obręb ratusza:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz