Z Casablanki pojechaliśmy do Rabatu, administracyjnej stolicy Maroka.
Zwiedzanie rozpoczęliśmy od imponującego pałacu królewskiego i całego kompleksu dzielnicy rządowej, zajmującego około 80 hektarów. Oprócz pałacu mieszczą się tu zarówno budynki użyteczności publicznej, jak i prywatne - biuro premiera, ministerstwa, szkoła koraniczna, mieszkania premiera, członków panującej dynastii i wszelkiego rodzaju pracowników i służby. Wejścia do pałacu strzegą wartownicy, przedstawiciele różnych formacji wojskowych:
Rabat wraz z położoną na drugim brzegu rzeki Bu Rakrak Salą mają bardzo długą historię. Pierwszymi osadnikami byli tu w III wieku p.n.e. przedstawiciele fenickiego ludu Chellah. Trzy wieki później miasto zdobyli Rzymianie i nazwali je Sala Colonia. Do dziś na przedmieściach Rabatu istnieją ruiny ich osady w obrębie tak zwanej twierdzy Szalla. W XVII wieku Sala była stolicą niepodległej korsarskiej Republiki Bu Rakrak, zresztą oba miasta pozostawały potężnymi pirackimi bazami jeszcze przez bardzo długi czas. Co ciekawe piraci zbudowali tu nawet szkołę, która uczyła nawigacji i strategii morskiej. Do dzisiejszego dnia na terenie twierdzy pozostało wiele ciekawych średniowiecznych budowli, kto więc spędza w Rabacie więcej czasu, powinien tam choć na trochę wpaść:
Największy rozkwit Rabatu przypadał na czasy rządów kalifa Jakuba al-Mansura (1184 - 1199), kiedy stolicę państwa Almohadów przeniesiono tu z Marakeszu. Ponad sto lat wcześniej berberyjskie plemię Zenata wzniosło tu ufortyfikowany klasztor (ribat), który dał nazwę dzisiejszemu miastu. Za panowania Almohadów przekształcono go w potężną twierdzę al-Udaja. Dziś malownicza kazba z monumentalną bramą i Ogrodami Andaluzyjskimi jest miejscem najczęściej odwiedzanym przez turystów, podziwiających charakterystyczne biało - niebieskie domki. Nas też tam nie mogło zabraknąć:
I na zakończenie tej części wycieczki - rzut oka z tarasu widokowego w stronę oceanu:
Jakub al-Mansur rozpoczął także budowę wspaniałego, największego na świecie, meczetu. Minaret miał mieć wysokość 86 metrów, jednak prace nad świątynią przerwano po śmierci władcy. Nieukończona budowla przetrwała aż do 1755 roku, kiedy to zawaliła się na skutek trzęsienia ziemi. Do dziś zachowały się tylko podstawy kolumn i 44-metrowa wieża Hassana - symbol marokańskiej stolicy:
Po drugiej stronie placu zbudowano w tradycyjnym marokańskim stylu mauzoleum Mohammeda V, które mieści grób władcy i jego synów w tym Hassana II, poprzedniego króla Maroka. Architektem był Wietnamczyk (!):
Wejścia na plac strzegą wartownicy na koniach, a i przed mauzoleum stoi ich kilku:
Atrakcją Rabatu są też fragmenty średniowiecznych murów obronnych, otaczających znaczną część miasta:
Na tym kończymy drugi dzień zwiedzania i jedziemy na nocleg do hotelu. A następnego dnia dalej w drogę...




































Brak komentarzy:
Prześlij komentarz