Dziś zapraszam na spacer wileńskimi uliczkami. Bez nadmiaru tekstu, po prostu spróbujmy się zachwycić klimatem tego wspaniałego miasta. Nasz spacer rozpoczynamy na ulicy Długiej (Didžioji gatvė). Mijamy bramę do klasztoru bazylianów i położoną tuż za nią Filharmonię Narodową, piękne kamienice i ratusz:
Zatrzymajmy się na chwilę na Placu Ratuszowym (Rotušės aikštė) przy fontannie:
Nieco dalej skręcamy i wędrujemy bocznymi uliczkami i zaułkami (na ostatnim zdjęciu ambasada Polski):
W końcu docieramy do budynków Uniwersytetu Wileńskiego:
Niestety na zwiedzanie wnętrz brakuje czasu, więc zerkamy tylko na krużganki, otaczające dziedziniec, a potem kierujemy się w pobliże Pałacu Prezydenckiego. W nocy oglądaliśmy podświetlony front, w dzień stronę przeciwną:
Następnie mijamy dzwonnicę kościoła świętych Janów i ponownie wychodzimy na ulicę Długą, a właściwie jej przedłużenie, czyli Zamkową:
Skręcamy w bramę, by znaleźć się na dziedzińcu budynku, stojącego przy Zamkowej. Dawniej było tu Kolegium Medyczne oraz mieszkania profesorów. To tutaj mieszkał, a potem zginął od pioruna, profesor medycyny August Becu, ojczym Juliusza Słowackiego. Sam poeta spędził tu swoje lata studenckie. Mieszkał zresztą w Wilnie dwukrotnie, najpierw z matką i ojcem, gdy ten otrzymał posadę na Uniwersytecie (Juliusz miał wtedy 2 lata), a później z matką i ojczymem. Na dziedzińcu tego domu 25 czerwca 1927 roku wmurowano w ścianę tablicę z jego popiersiem:
Idziemy dalej, w stronę Zaułku Bernardyńskiego, by w końcu stanąć przed domem, w którym dla odmiany mieszkał Mickiewicz. Nie jest to jedyne jego mieszkanie w tym mieście, ale innych nie zdążyliśmy odwiedzić:
Z tej okolicy wyraźnie widać Górę Trzech Krzyży i basztę Giedymina:
W końcu docieramy na Plac Katedralny, w pobliże Dolnego Zamku. To, co widzimy, nie jest niestety dawną siedzibą Wielkich Książąt Litewskich i królów polskich, ponieważ ta została zniszczona i w końcu XVIII wieku całkowicie rozebrana. Władze Litwy postanowiły dokonać rekonstrukcji Dolnego Zamku w pierwszej dekadzie obecnego stulecia i wciąż jeszcze trwa wykańczanie i urządzanie wnętrz. Przed zamkiem stoi pomnik księcia Giedymina, dziadka Władysława Jagiełły. Powstał w roku 1993 według projektu sprzed 80 lat:
Na pożegnanie dwa zdjęcia, wykonane już w drodze powrotnej przez okno autokaru w okolicy mostu na Wilii. Kościół, widoczny na drugim z nich, to kolejna siedziba jezuitów. Nosi wezwanie świętego Rafała Archanioła i pochodzi z początku XVIII wieku:
Dwie godziny wieczorem i sześć następnego dnia to na Wilno zdecydowanie za mało. Muszę tu jeszcze wrócić.
























































